Schatgraven in je eigen verleden

Het programma gaat over de levensverhalen van de deelnemers, die hun herinneringen vastleggen op papier. ‘Schatgraven in je eigen verleden’ is ontwikkeld door schrijfdocent Sylvia Roes. Speciaal voor de cliënten van het ontmoetingscentrum paste ze het programma aan naar gezellige gespreksochtenden. Tijdens deze ochtenden gingen ouderen met elkaar in gesprek over hun jeugd, familie en bijzondere momenten uit hun leven. Het Vriendenfonds Cardia ondersteunt dit initiatief. “Het is een geweldige manier voor ouderen om herinneringen op te halen en samen te genieten van elkaars verhalen,” aldus voorzitter Stef Beun.

Het werden acht warme bijeenkomsten, ieder met een eigen thema, waarin de deelnemers steeds dichter bij elkaar kwamen. Ze genoten zichtbaar van het delen van elkaar herinneringen, en herkenden veel bij elkaar. Elke bijeenkomst begon Sylvia met het voorlezen van een tekst over het thema, bijvoorbeeld ‘voeding’ of ‘de eerste schooldag’. Daarna stelde ze de deelnemers een aantal vragen. Hierdoor raakten deelnemers met elkaar in gesprek. “Ik had wel een fiets, maar daar mocht ik niet zomaar mee naar school fietsen. Dus liep ik naar school met vriendinnetjes. Dat herinner ik me alsof ik naar een foto kijk,” vertelt een deelneemster. Het ene verhaal riep het andere op, waardoor de bijeenkomsten steeds levendiger werden. Het delen van herinneringen zorgde niet alleen voor een glimlach, maar maakten soms ook emoties los.

Het was bijzonder om mee te maken dat de deelnemers steeds meer vertrouwen kregen in elkaar. Regelmatig bleef iedereen na afloop even gezellig napraten over de herinneringen.. En iedere les verzuchtte wel iemand: “Wat is het toch leuk om dit met elkaar te doen.” De bijeenkomsten hadden niet alleen een waardevolle impact op het geheugen, maar ook op het gevoel van saamhorigheid.
“Ik was mijn levenslust kwijt, maar door deze bijeenkomsten weet ik dat ik nog veel te vertellen heb,” vertelt een deelneemster. Het programma bewijst dat herinneringen niet alleen iets zijn om te koesteren, maar ook een manier zijn om nieuwe verbindingen te maken.

Na afloop van de achtste bijeenkomst was het duidelijk: de deelnemers hadden echte schatten gevonden in hun eigen verleden. Of iemand nu is opgegroeid in Indonesië, Brabant of Scheveningen, iedereen had verhalen over school, de eerste auto of die ene bijzondere vakantie. En zoals één van de deelnemers het zo mooi verwoordde: “Door de verhalen van anderen komen mijn eigen herinneringen ook weer naar boven.”

Na deze geslaagde reeks bijeenkomsten in De Thuishaven wordt gekeken of ‘Schatgraven in je eigen verleden’ ook in andere locaties van Cardia kan worden aangeboden. Eén ding is zeker: herinneringen delen brengt mensen dichter bij elkaar.