Zin in Mantelzorg: samen delen, samen dragen

Hun partners hebben allemaal dementie, vaak Alzheimer. De vrouwen kennen elkaar vanuit Zoetermeer of van de bijeenkomsten, ze herkennen elkaars verhalen.

“Je doet het omdat je een liefdesverbond hebt van jaren,” vertelt Lieneke. “Zo hebben we dat ook gezegd bij ons trouwen in de kerk: in voor- en tegenspoed. Maar soms is het gewoon zwaar. Er wordt onwijs veel geduld van je gevraagd.” Truus vult aan: “Je kunt het niet samen met je partner delen. Dat maakt het soms moeilijk.”

Ook Willemijn vertelt eerlijk: “Er is eigenlijk niets moois aan. Je doet het omdat het normaal voelt. Je zorgt voor elkaar, zoals je dat altijd hebt gedaan. Maar bij dementie raak je jammer genoeg steeds een stukje kwijt van wie hij was.”

De groep biedt steun en herkenning. “Hier kun je dingen zeggen die je aan je kinderen niet vertelt,” zegt Willemijn. “Je wilt hen niet belasten met hoe schrijnend het soms is. We sparen onze kinderen, dat zit er gewoon in.”

Willemijn vertelt hoe haar kleinzoon een jaar lang mantelzorger was. “Hij was twee dagen per week bij opa. Dat contact was zo waardevol. Hij zei tegen mij: ‘Oma, u zorgt zo goed voor opa.’ Zo’n compliment geeft je kracht om door te gaan.”

Truus herkent veel in de verhalen van de anderen. Ze zag al vroeg dat er iets niet klopte bij haar man. “Hij wilde het niet toegeven, maar ik wist het wel.” Vier jaar geleden kwam de diagnose. Ze heeft lang thuis voor hem kunnen zorgen, tot het niet meer ging. “Nu kom ik hem bijna elke dag opzoeken. Als ik de kamer binnenkom, herkent hij me gelukkig altijd nog.”

In de groep wordt veel gelachen, gehuild en gedeeld. “Het is zo fijn om begrepen te worden,” zegt Marjon. “Hier hoef je niets uit te leggen.” Buiten de groep vindt ze ontspanning in haar tuingroep van haar kerk. “Tuinieren geeft me rust. Dan ben ik even geen mantelzorger, maar gewoon mezelf.”

“We staan op en gaan naar bed met zorgen voor een ander,” zegt Hanny. “De balans is vaak weg.” Willemijn knikt. “Het is een soort rouwproces bij leven. Je wilt hem zo graag zien zoals hij was, niet zoals hij nu is. Maar dat komt niet meer terug. En je houdt van hem, dus je blijft zorgen.”

Neem dan contact op met Hanny van der Stelt, geestelijk verzorger in Floriadehof. Mail naar hvdstelt@cardia.nl of bel 0639533067. Je bent van harte welkom.