Je browser is verouderd en geeft deze website niet correct weer. Download een moderne browser en ervaar het internet beter, sneller en veiliger!

Zeg JA! tegen werken in onze nieuwe locatie Het Breeje Hof in 's Gravenzande

In 2027 openen wij een nieuwe locatie in 's Gravenzande: Het Breeje Hof. We zijn op zoek naar medewerkers die het leuk vinden om een nieuwe locatie op te bouwen! Zien wij jou in Het Breeje Hof?

Van ambulanceverpleegkundige tot projectmanager: “Ik neem mijn ervaring overal mee naartoe”

Soms loopt een loopbaan heel anders dan je ooit had bedacht. Dat geldt ook voor Eline van der Toorn. Ze begon haar carrière in de zorg, werkte jarenlang als hartbewakingsverpleegkundige, reed 17 jaar mee op de ambulance als ambulanceverpleegkundige, gaf les aan verpleegkundig meldkamerpersoneel en is nu als projectmanager bij Cardia verantwoordelijk voor onder andere nieuwbouwprojecten. Terugkijkend ziet ze één rode draad: steeds op zoek naar een nieuwe uitdaging, waarbij ze haar ervaring meeneemt naar een volgende stap.

“Eigenlijk wilde ik altijd verloskundige worden,” vertelt Eline. “Maar na de havo was ik nog te jong om aan die opleiding te beginnen. Daarom ben ik verpleegkunde gaan doen. Toen ik een jaar later werd uitgeloot voor de opleiding verloskunde, dacht ik: zonde om met verpleegkunde te stoppen. Dus ben ik daarmee verdergegaan.”

Na haar opleiding tot verpleegkundige ging ze op zoek naar een richting die bij haar paste. “Acute zorg trok me enorm. Ik ben informatie gaan vragen bij de hartbewaking. Diezelfde middag werd ik gebeld dat ik was aangenomen voor de opleiding. Ik dacht nog: aangenomen? Ik wilde alleen wat informatie!”

Na vier jaar op de hartbewaking was het tijd voor een volgende stap. Een advertentie voor ambulanceverpleegkundige trok haar aandacht. “Ik dacht eerlijk gezegd dat ik geen kans zou maken. Ik was 25 jaar, had geen ervaring en wist dat er mannen solliciteerden die dat wel hadden. Toch werd ik aangenomen. In 1995 was ik de derde vrouw bij de Ambulancezorg Zoetermeer.”

Elke melding telt

In haar jaren op de ambulance maakte ze van alles mee. “Op een dag had je gemiddeld vier tot vijf incidenten. Elke melding is anders en voor degene die belt soms ook levensbepalend,” vertelt Eline. Het werk was soms zwaar, maar niet alleen verdrietig. “Mensen denken vaak aan de heftige gebeurtenissen, maar ambulancewerk was ook regelmatig mooi. Ik heb bijvoorbeeld een baby ter wereld geholpen op de vluchtstrook van de A12. Dat blijft een bijzondere herinnering.”

Volgens haar is humor onmisbaar in het vak. “Zonder lol wordt het werk wel heel zwaar. Dat betekent niet dat we het werk niet serieus nemen. Integendeel. Maar als je alles té serieus neemt, houd je dit werk niet vol.” Emoties kregen vaak pas ruimte als de klus erop zat. “Na een ingrijpende melding praatte je samen met de chauffeur nog even na in de ambulance. Daarna kwam de volgende oproep alweer binnen.”

Een gebeurtenis die altijd bijblijft

Eén melding staat nog altijd in haar geheugen gegrift: de nieuwjaarsbrand in Volendam.

“Midden in de nacht ging de telefoon. Er was iets groots gebeurd in Volendam en er waren extra ambulances nodig.” Eline reed naar de ambulancepost en vertrok met een chauffeur richting Volendam. “Eerst brachten we een patiënt naar Purmerend. Daarna reden we een man met ernstige brandwonden naar het brandwondencentrum in Rotterdam. Het was een ingrijpende nacht, dat vergeet ik niet meer.”

Blijven ontwikkelen

Naast het ambulancewerk besloot Eline haar werk af te wisselen met een functie op de meldkamer. Later werd ze docent en gaf ze les aan verpleegkundig meldkamerpersoneel.

“Je leert mensen hoe ze hun belangrijkste instrumenten gebruiken: hun oren en hun stem. Aan de telefoon kun je een patiënt of een melder niet zien, dus je moet heel goed luisteren. Tegelijkertijd moet je iemand die geen medische kennis heeft stap voor stap uitleggen wat hij of zij moet doen.”

Ook volgde ze een opleiding tot forensisch verpleegkundige en werkte ze korte tijd als praktijkopleider. “Alles wat ik onderweg heb geleerd, neem je weer mee naar een volgende functie.”

Een kantoorbaan bij Cardia

Toen haar man zei dat projectmatig werken misschien goed bij haar zou passen, moest ze daar eerst om lachen. “Zelf zag ik dat niet direct zo. Maar ik was wel aan het nadenken over mijn volgende stap.” Na gesprekken binnen Cardia solliciteerde ze op een vacature voor projectmanager. Met succes. “Ik kon veel van mijn ervaring die ik al had, meenemen naar deze nieuwe functie, ook al is dit totaal ander werk. In mijn werk als verpleegkundige heb ik geleerd om goed te luisteren, snel te schakelen en overzicht te houden in complexe situaties. Die vaardigheden gebruik ik nu nog steeds.”

Als projectmanager houdt Eline zich onder andere bezig met nieuwbouwprojecten zoals Hof van Kerstanje in 2023 en 2024 en nu Het Breeje Hof in ’s-Gravenzande. “Ook daarin draait het om samenwerken. Je werkt met veel verschillende mensen en belangen: van collega’s tot externe partijen. Het is belangrijk dat je goed luistert, duidelijk communiceert en samen naar een oplossing zoekt. Die manier van werken herken ik uit de zorg.”

Geen spijt

De overstap van de zorgpraktijk naar een kantoorbaan voelde voor Eline verrassend natuurlijk. “Die overgang is heel vloeiend verlopen. Uiteindelijk draait het overal om samenwerken, overzicht houden, in contact blijven en mensen verder helpen.” Of Eline de ambulance wel eens mist? Ze hoeft niet lang na te denken. “Ja,” zegt ze lachend. “Ik zou zo nog een keer mee willen rijden.”